شنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۰ | سال جهش تولید

تاملی بر اعلام کاندیداتوری مصطفی تاجزاده

آخرین اخبار
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۰ ساعت ۱۵:۱۲
اشتراک گذاری :
به گزارش سپاس ؛

اصلاح طلبان سیاستمداران جالبی هستند. آنها بدون پشتوانه مستحکم قانونی و عقلی شبهات سیاسی پرتکرار را درباره انتخابات و قدرت دستگاه های انتخابی در ایران مطرح می کنند؛ اما هیچ گاه به این سؤال پاسخ نمی دهند که چرا در همه انتخابات ها با کاندیداهای پر شمار حاضر می شوند و چرا می خواهند برای همان دستگاه بی اختیار نامزد شوند؟

اکنون و برای دور سیزدهم انتخابات ریاست جمهوری، تا کنون نزدیک به چهارده چهره سیاسی اصلاح طلب اعلام کاندیداتوری نموده اند. از همه این ها عجیب تر کاندیداتوری سید مصطفی تاجزاده است. او دو هفته پیش ضمن اطلاعیه ای که خود را از نسل اصلاح طلبان مشروطه می نامید، نامزدی خود را اعلام نمود. لازم است در این زمینه به چند نکته توجه داشته باشیم.

۱- اگر برای این جریان سیاسی یک هسته سخت و یک محیط پیرامونی در نظر بگیریم، هسته سخت آن شامل حزب اتحاد ملت ایران یا همان جبهه مشارکت، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و برخی از اعضای مجمع روحانیون مبارز می شود. محیط پیرامونی نیز شامل سایر احزاب و شخصیت های اصلاح طلب هستند.با این حال موتور محرک جریان اصلاح طلبی همان هسته سخت آن است.

این هسته سخت با بسیاری از مبانی انقلاب اسلامی زاویه دارد و مهمترین اصول قانون اساسی را قبول نمی کند. آشکارا و به دنبال تعلیمات سالیان دکتر سروش و حسین بشیریه فسلفه تمدنی غرب را پذیرفته و در تلاش است تا روابط انقلاب اسلامی و آمریکا را به نوعی سازش مبدل کند که البته چنین رخدادی صرفا یکطرفه و به نغ آمریکا خواهد بود. این هسته سخت به دنبال آن است تا تمام ابزار های قدرت نظام را در راستای کاهش تنش با امریکا از بین ببرد. به همین دلیل با توسعه توان دفاعی، نفوذ منطقه ای، انرژی هسته ای و بسیاری مسائل دیگر رسما مخالف است.

این جریان در بسیاری از مهلکه های امنیتی تمام سال های پس از انقلاب که تماما به ضرر کشور تمام شده است، دست داشته است. از فتنه هفتاد و هشت و هشتاد و هشت و خیلی جریان های براندازانه.

۲- تاجزاده نماینده همین جریان ساختار شکن و غرب گراست. ردپای او در حوادث ۷۸ و ۸۸ به خوبی آشکار است. توئیت های بی محابای او علیه رهبری انقلاب حتی صدای تعدادی از اصلاح طلبان را هم درآورده است. طی سال های اخیر او تقریبا در هیچ موضعی به نفع انقلاب اظهار نظر نکرده است. و همواره کوشیده است تا از درون ضربه ای به نظام و انقلاب وارد آورد.

۳- با این همه، او چرا کاندیدا شده است؟ آیا نمی داند که به خاطر جرائم امنیتی رد صلاحیت خواهد شد؟ او خود به صراحت اعلام کرده است که جمهوری اسلامی را قبول ندارد. پس چطور انتظار تایید صلاحیت دارد؟ آیا او می تواند به این سوال پاسخ دهد که چرا اگر این نظام را قبول ندارد می خواهد بر مسند مهمترین پست اجرایی آن تکیه بزند؟

۴- پاسخ به این سوالات چندان دشوار نیست. اصلاح طلب ها همیشه با ایجاد شوک به عرصه انتخابات از مردم رای گرفته اند. آن ها مهارت ویژه ای در ایجاد فضای دو قطبی دارند. تجربه سال های نود و دو و نود و شش را فراموش نکرده ایم. داستان از این قرار است که دولتِ اصلاح طلبان همانگونه که خودشان هم بیان کرده اند، هیچ آبرویی بین مردم ندارد. آنها به خوبی می دانند که عملکرد زجر آور دولت منتخب آنها، جان مردم را به لب رسانده است. با این حال به هیچ وجهی قصد دل کندن از صندلی ریاست جمهوری را هم ندارند. چون به خوبی از میزان اختیارات بالای رئیس جمهوری مطلعند. چه باید کرد تا فضای دو قطبی در جامعه ایجاد شود؟ چه باید کرد تا طرفدران جدی اصلاح طلبان که بخشی از آنها همان براندزان و ساختار شکنان هستند جذب صندوق رأی شوند؟ دو قطبی جدیدی نیاز هست.

این بار مسئله زنان و موسیقی و مذاکره و این قبیل مسائل جوابگو نیستند. این بار کسی مانند تاجزاده که در زیر پا گذاشتن اصول انقلاب مشهور است به میدان آمده است تا خود را فدای رای آوری هم حزبی هایش بکند. تاجزاده می داند که اصلا تایید نخواهد شد. او با این اقدام خود می خواهد دو قطبی رهبر و مردم/ انتخاب آزاد و انتخاب غیر آزاد را تشدید کند. کینه او نسبت به جریان انقلاب بر کسی پوشیده نیست. تنها قصد کاندیداتوری تاجزاده ایجاد دو قطبی است که یا برنده می شوند و یا در صورت برنده نشدن به جامعه خواهند گفت انتخابات آزاد نبود و به همین دلیل ما برنده نشدیم.

۵- تعداد بیشتری از همان اصلاح طلبان هسته سخت، در ابتدا هیچ نگاهی به کاندیداتوری او نداشتند اما با ورود شخصیت هایی که عملا امیدی به رای آوری آنها نیست، به سرعت از کاندیداتوری تاجزاده حمایت کردند. تا بدین صورت همان دو قطبی و یا مقصر جلوه دادن شورای نگهبان این بار پررنگ تر جلوه کند.

۶- اما پاسخ به این پرسش که چرا علی رغم اینکه می گویند رئیس جمهوری قدرتی ندارد باز هم برای آن این همه هزینه می کنند؟ اولا اصلاح طلبان هیچ برنامه ای برای دولت آینده ندارند. هر چه داشته اند دراین هشت سال انجام داده اند. در ثانی آن دسته از اصلاح طلبان هسته سخت و ساختار شکنان به خوبی می دانند رئیس جمهور آن قدر قدرت دارد که بتواند با رفتار خودش مردم را از نظام دور کند و به نتیجه مطلوب آنها یعنی براندازی برساند. همچنان که حسن روحانی تا حد زیادی ناامیدی را بر مردم مسلط ساخته است.

محمد جمیری

انتهای پیام//


هیچ کامنتی برای نمایش وجود ندارد !