جمعه ۱۵ اسفند ۱۳۹۹ | سال جهش تولید

عزیز غضنفری:

توهین به رئیس جمهور محکوم است، اما….

آرشیو اخبار
۲۶ بهمن ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۵۷
اشتراک گذاری :
به گزارش سپاس ؛

در محکومیت و قبیح بودن شعارهای عده ای در یک نقطه کشور علیه رئیس جمهور در مراسم۲۲بهمن جای هیچ تردیدی نیست. اما چرا چنین حرکت هایی محکوم است:

۱. اولین دلیل برای اجتناب از چنین رفتارهایی رعایت اخلاق اسلامی است؛ جامعه بدون اخلاق در آن هویت فرهنگی و همه اصول زیست اجتماعی مناسب در معرض مخاطره قرار می گیرد.

۲. رایج شدن چنین اقداماتی دامن همه را می گیرد و همه، حتی انسان های پاک طینت و درستکار هم مصون نخواهند بود.

۳. رواج ادبیات هتک و توهین سبب می شود حواشی به جای متن بنشیند و مطالبات حقیقی مردم از اولویت خارج شود.

۴. نکته چهارم اینکه رئیس جمهور قابل نقد است، اما توهین به روسای جمهور با هر گرایش سیاسی از آن روی که مظهر انتخاب و اراده ملی هستند صحیح نیست.

۵. نکته پنجم این است که فراگیری ادبیات توهین آمیز راه گفتگو، عقلانیت و انسجام ملی را مسدود می سازد.

اما دونکته در این خصوص:

نکته اول: جریانی که گویی تصمیم گرفته از حادثه۲۲بهمن۹۹ برای ضربه زدن به جریان انقلابی و دینی بهره بگیرد، خوب است بداند که جریان انقلابی، چینن حوادثی را در همه سطوح و موقعیت ها محکوم می نماید. خوب است بداند در سال ۸۳ و روز دانشجو شدیدترین اتهامات از طرف هم حزبی هایشان روانه رئیس جمهور وقت شد و منتقدین رئیس جمهور از در حمایت وارد شدند. از جنجالی‌ترین اتهامات برخی اصلاح‌طلبان از توده‌های مردم، لشکر قابلمه به دستانی بود که حتی اگر مرگ موش بدهند، در صف می‌ایستند! مسئولی که امروز مورد بی احترامی قرار گرفته در مقاطعی خود عنان از کف داده و منتقد ین خود را کم‌سواد، بی‌شناسنامه، تازه به دوران رسیده، تخریبگر، افراطی، عقب‌مانده، متوهم، بیکار، بزدل‌هایی که بروند به جهنم، جیب‌بر، مستضعف فکری و… لقب داده است. در جریان نقد توافقنامه هسته‌ای ایران و غرب هم مو ج اهانت ها ادامه داشت و مشاور رئیس‌جمهور به انتقاد از سؤال در مورد پرونده هسته‌ای ایران از رانندگان تاکسی و لبوفروش‌ها پرداخت!

نکته دوم: امروز اما مهم ترین اقدام آن است که همه بکوشند باب چنین رفتارهایی بسته شود. طبیعتا برخورد با عوامل چنین اقداماتی کاری درست اما اولیه است. باید ذهن ها متوجه راهکارهایی اساسی تر شود. مسئولین در تعاملات خود با یکدیگر باید از طرح کنایه ها و تخریب یکدیگر که نتیجه آن غیریت سازی و عصبانیت بخش هایی از جامعه است دست بردارند.  رسانه ها و گروه ها و عناصر سیاسی نیز در مواضع و کنش های سیاسی خود بایستی ادبیات مناسب بکارگیرند که نه هتک در آن باشد و نه در جامعه نفرت و خشم بپراکند.

انتهای پیام//


هیچ کامنتی برای نمایش وجود ندارد !