سه شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۰ | سال جهش تولید

در محضر آیت الله محمد یزدی

نام آیت الله یزدی با انقلاب اسلامی گره خورده است.

آخرین اخبار
۲۲ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۱۲:۱۶
اشتراک گذاری :
به گزارش سپاس ؛

نصرالله شفیعی: نام آیت الله یزدی با انقلاب اسلامی گره خورده است. از همان زمانی که امام خمینی (ره) نهضت اسلامی را آغاز کرد، آیت الله یزدی از اولین کسانی بود که به این‌ نهضت پیوست و صادقانه و شجاعانه به مبارزه با رژیم منفور پهلوی ادامه داد. چند سالی رژیم شاه او را به استان بوشهر شهرستان کنگان تبعید کرد. با همکاری هایی که شهید حجت الاسلام شیخ ابوتراب عاشوری با مرحوم آیت الله یزدی داشت حضور این عالم مجاهد تبدیل به محور مبارزه علیه رژیم شاه شد. مشتاقان از هر نقطه ای از استان به حضورش می شتافتند و از محضرش درس مبارزه و جهاد فرا می گرفتند.

آیت الله یزدی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی خودش را به تمام معنا وقف انقلاب اسلامی کرد.

در دهه‌ی ۶۰ زمانی که آیت الله یزدی نایب رئیس مجلس شورای اسلامی بود من در دانشگاه تهران، دانشکده الهیات و معارف اسلامی درس می خواندم. در آن زمان به خاطر مواضع تند انجمن های اسلامی که زیر مجموعه دفتر تحکیم وحدت بودند، کم کم زمینه راه اندازی تشکلی جدید با نگاهی کاملأ انقلابی فراهم شد. یادم هست در یکی از جلسات انجمن های اسلامی دانشکده های دانشگاه تهران، ابراهیم اصغرزاده که آن موقع عضو شورای دفتر تحکیم وحدت بود سخنرانی می کرد. وی بدون ملاحظه ی جایگاه و شأن حضرت آیت الله امامی کاشانی که آن موقع عضو شورای نگهبان بود، در اعتراض به اظهار نظری از ایشان می گفت به نظر من آیت الله امامی کاشانی باید حد شرعی بخورد. اصغرزاده همان کسی بود که سال ها بعد گفت علیه خدا هم می توان تظاهرات کرد.

بنده نیز علی رغم آنکه عضو انجمن دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران بودم؛ ولی نگاه سیاسی ام با نگاه سیاسی حاکم بر انجمن اسلامی دانشکده متفاوت بود. از همین روی با دوستانی که مقدمات تأسیس یک تشکل جدید را فراهم می کردند ارتباط و همکاری داشتم. این تشکل بعدها جامعه ی اسلامی دانشجویان نام گرفت. یکی از برنامه هایی که با این دوستان داشتیم، شرکت در کلاس های خصوصی آیت الله یزدی بود که آن موقع نایب رئیس دوره دوم مجلس شورای اسلامی بود.

بعد از ظهر یکی از روزهای هفته به منزل آیت الله یزدی که در یکی از خانه های سازمانی مجلس شورای اسلامی بود می رفتیم.

تعدادمان زیاد نبود. ایشان با مهربانی از همه ی ما پذیرایی می کرد. جلسه در اتاق ساده ای بود که هم اتاق کار و مطالعه اش بود و هم اتاق پذیرایی از مهمانان. تا آنجا که یادم هست مباحث جلسه شامل دو بخش بود: یکی همان کلاس درس بود که بیشتر در باره حقوق اسلامی بود. بخش دیگر نیز شامل پرسش و پاسخ و صحبت در باره ی آخرین اخبار و تحولات کشور بود.

ایشان اعتقاد داشتند که دانشجوی مسلمان باید با مبانی دینی به شکل زیربنایی و عمیق آشنا شود تا تند باد شبهات و تبلیغات سوء فکری و اعتقادی دشمن نتواند او را دچار تردید یا انحراف کند.

آیت الله یزدی بسیار صمیمی و خوش برخورد بود. آنجا فضای دوستی حاکم بود، تشریفات و تعارفات مرسوم نایب رئیس مجلس شورای اسلامی نبود. دغدغه هایش از نفوذ کسانی بود که آن موقع خود را به عنوان نیروهای چپ یا انقلابی و خط امام و مدافع اسلام ناب محمدی معرفی می کردند. آیت الله یزدی در آن شرایط به خوبی ماهیت فکری این جریان را می شناخت. می کوشید با تبیین اسلام ناب و تفکر اصیل دینی و روشنگری در باره ماهیت این افراد، سره از ناسره را روشن کند. دفتر تحکیم و هم فکرهایشان در آن زمان به گونه ای از مبارزه با آمریکا و استکبار و خط امام دم می زدند که خیلی ها به خصوص دانشجویانی که بدون هیچ ذهنیتی نسبت به این دوگانگی های فکری وارد دانشگاه شده بودند حرفشان را باور می کردند. آن ها در دانشگاه ها تنها تشکیلات مذهبی تحت عنوان انجمن اسلامی را به دست داشتند و بسیاری از دانشجویان را که با ورودشان به انجمن هدفی جز خدمت به اسلام و انقلاب نداشتند جذب می کردند و در نبود یک تشکل انقلابی و رقیب، این دانشجویان را با خود همراه می کردند. همین امر موجب شد که تعدادی از دانشجویان مسلمان که ماهیت دفتر تحکیم وحدت را می شناختند وارد میدان شوند و از اواسط دهه ی شصت به فکر راه اندازی یک تشکل واقعا انقلابی بیفتند. برگزاری این جلسات فکری و اعتقادی با شخصیت هایی مثل آیت الله یزدی در همین راستا بود. این فعالیت ها سرانجام به نتیجه رسید و در سال ۱۳۶۸ جامعه ی اسلامی دانشجویان به همت دانشجویان انقلابی و مسلمان تأسیس شد و عملاً فعالیت خود را در دانشگاه ها شروع کرد. بلافاصله پس از اعلام موجودیت جامعه اسلامی دانشجویان، دفتر تحکیم وحدت که تحت عنوان انجمن های اسلامی در دانشگاه ها فعالیت می کردند نسبت به این اعلام موجودیت واکنش منفی نشان دادند و خواستار جلوگیری از فعالیت جامعه ی اسلامی شدند. این در حالی بود که آن ها تا پیش از این شعار آزادی و تکثر سر می دادند. هدایت بخشی شخصیت های بزرگی مثل آیت الله یزدی برای دانشجویان انقلابی که در آن زمان پشتیبان و پناهگاهی نداشتند بسیار غنیمت بود. ایشان با روی باز این دانشجویان را تحویل می گرفت، از آن ها حمایت می کرد، رهنمود می داد و کمک می کرد.

بدون تردید آیت الله یزدی از شخصیت های بسیار تأثیر گذار در انقلاب اسلامی بود. شخصیتی که هم مورد عنایت امام خمینی (ره) بود و هم مقام معظم رهبری. از ویژگی های این عالم وارسته قاطعیت در دفاع از انقلاب و اسلام و ولایت فقیه بود. او وقتی انحراف و کژراهه ای مشاهده می کرد با هیچ کس تعارفی نداشت، محکم می ایستاد و محکم موضع می گرفت و به مصداق ولایخافون لومه لائم (مائده/۵۴) از سرزنش هیچ سرزنش کننده ای نیز هراسی به خود راه نمی داد. او در زمان فتنه ی ۸۸ شجاعانه در برابر آتش افروزان و فتنه گران، خصوصاً سران آن ها ایستاد و نقشه های براندازی آن ها را که با کمک سرویس های بیگانه طراحی شده بود افشا کرد.

آیت الله یزدی وقتی همه ی راه ها برای هدایت احمدی نژاد را که در اعتراضی واهی به مدت ۱۱ روز خانه نشین شده بود بی فایده دید، به صراحت به بیان انحراف احمدی نژاد و برنامه های شومی که برای نفوذ نااهلان در بدنه نظام جمهوری اسلامی وجود داشت اشاره کرد و ماهیت این جریان را روشن کرد.

یاد و خاطره این عالم جلیل القدر و روحانی انقلابی و یاور مقام معظم رهبری را گرامی می داریم.

 

انتهای پیام//


هیچ کامنتی برای نمایش وجود ندارد !