جمعه ۱۷ مرداد ۱۳۹۹ | سال جهش تولید

بچه‌ها؛ منم بازی، منم بازی!

آرشیو اخبار
۱۰ تیر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۴۱
اشتراک گذاری :
به گزارش سپاس ؛

تصوری که از موسوی‌خوئینی‌ها داشتم بسیار کیّس‌تر و سیّاس‌تر از آنی بود که با این مرقومه، این‌گونه عِرض از خود ببرد و زحمت ما بدارد.
هر‌چه باشد این عالی‌جناب، سال‌ها لقب مرد خاکستری اصلاحات را یدک کشیده و در سایه همین القاب و عناوین، نقش‌آفرینی کرده در سپهر سیاست.
و راستش این مهمل‌بافی‌ها بیش‌تر به خزعبلات آن شیخ کم‌سواد و رقیب آرای باطله‌ی هشتاد و هشت شبیه بود، تا به ادبیات خوئینی‌هایی که هم‌پیاله‌هایش این ایام لقب 《آیت‌الله》 را هم بسته‌اند به قبایش!
طرف چنانی از تورم و درد و رنج مردم نوشته و وا اسلاما سر می‌دهد، انگاری که عامل این فلاکت کسی غیر از هم‌طیفی حضرات است و کأنه من و ما رأی داده‌ایم به این چوب خشکی که اسمش را گذاشته‌اند رئیس‌جمهور و گویی عمه‌ی من فرمان 《تَکرار》 داد به اعوان و انصارش!
طوری از انقلاب و روی‌گردانی توده از نظام گفته که هر کس نداند گمان می‌کند ثمره وجود این یاروست که انقلاب تا به حال سرپاست و کمر خم نکرده.
اشتباه می‌زنی اخوی.
تو و امثال تو عیناً مصداق همان جُهّالی هستید که در عمر شریف یا در 《مسیر افراط》 بوده اید و یا بر طریق تفریط! خشک‌مقدس‌های دیروزین که مثلاً قرار بود واسط دانشجوها باشند با امام امت؛ لکن خودسرانه و با دروغ بستن به امام، فرمان اشغال سفارت صادر کردند. و 《عنصرهای پشیمان امروز》، که انگار خستگیِ چهارنعل رفتن‌ِ دیروزشان را با خوردن و خوابیدن و تزهای دوزاری‌شان از تن به در می‌کنند.
حضرت‌ آیت‌الله!
خونی را طلب می‌کنید که خود ریخته‌اید و حقی را فریاد می‌زنید که جز شما کسی پایمال نکرده است.
و کدام بی‌آبرویی بالاتر از این که در دفاع و اعتباربخشی به کم‌کارترین و البته بدکارترین دولت تاریخِ انقلاب، که از قضا یک‌ سال بیش‌تر از حیاتش نمانده، این‌گونه چوب حراج بزنی به حیثیت خودت که شاید ترند شوی در مجازستان.
شرف هم خوب چیزی‌ست حضرات!
تا دیروز که بخاطر یک مشت رای، صغیر و کبیرتان به صف شده بودید و از زی‌زی‌گلو گرفته تا آن مردکِ عبا شکلاتی یقه پاره کردید برای دولت شاه‌کلید و طعنه می‌زدید که ما زبان دنیا را نمی‌فهمیم و الا آب خوردن‌ ملت هم حل می‌شود با مذاکره! و حالا که این سگ زرد، محل چیز نداده به کار و کردارتان، شانه خالی می‌کنید و بار بی‌عرضگی‌تان را می‌اندازید روی دوش سطوح عالی نظام؟!
دستگاه اجرایی کاره‌ای نبوده و نیست؟! پس آن‌همه وعد و وعید چه بود و آن وعده‌های صد روزه کدام؟! اگر دولت هیچ‌کاره بود که همان اول می‌گفتید تا رأی بدهیم به مترسک سر لَته‌ی خیاری ولایت‌مان! و اگر بوده -که حتماً همین‌طور است- فرافکنی نکنید و جواب بدهید.
می‌گویم راستی مگر تحریم‌ها نتیجه‌ی دم تکان دادن اهالی فتنه‌ای نیست که به گواه تاریخ هم‌سفره حضرتعالی بودند؟!
نخیر جماعت؛ امت 《مایه‌ی سعادت》 را از 《شاخص فلاکت》 تشخیص می‌دهند و الا یک ایران جمع نمی‌شدند زیر تابوت مالک‌اشتر انقلاب!
ما نه منکر گله‌مندی ملتیم و نه بی‌خبر از معیشت امت. کر و کور دولتی‌ست که معاون اولش غصه‌دار محموله‌ی قاچاق دختر مظلوم فلان وزیر است و وزرایش همه بالانشین. و البته مِلک رئیسش زبانزد خاص و عام است!
من و ما هر چه باشد آشناتریم به حال ملت، از شمایی که رئیس‌دولت‌تان اعلام جنگ می‌کرد به قوه قضاییه بخاطر فساد برادرش!
و تاسف‌بار تر از همه، حال همین موسوی‌خوئینی‌هاست که مثل طفلی ابله دست‌مایه‌ی این و آن شده، بلکه توپ جمع‌کنِ سیاست‌بازیِ حضرات شود.
بازی نخ‌نمایی‌ست یا شیخ!
سر پیری هوس معرکه‌گیری کرده‌ای. لکن حواست نیست انگاری. تو بازی نمی‌کنی؛ داری بازی می‌خوری مرد خاکستری اصلاحات!


هیچ کامنتی برای نمایش وجود ندارد !