یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹ | سال جهش تولید

دوروز قبل از رحلت امام خمینی(ره) فضای کشور تلخ و غم‌انگیز بود/ رحلت امام خمینی(ره) صحنه های عجیب و گسترده ای داشت

شهروند بوشهری گفت: در یکی دو شب قبل از ارتحال امام اعلام کردند که امام در بستر بیماری است و مردم دعا کنند و صدا و سیما این موضوع را اعلام می کرد، بنده در نیروی دریایی سپاه مسئول مرکز آموزش بودم، صبح آن روز که در مرکز آموزش حضور پیدا کردیم این خبر تلخ را شنیدم خبری که فضای کشور را در بهت و ماتم قرار داد. مجموعه پاسداران یک فضای عجییبی بود.

آخرین اخبار
۱۳ خرداد ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۲۷
اشتراک گذاری :
به گزارش سپاس ؛

در آستانه سالروز رحلت جانسوز امام خمینی(ره)،  با برخی شهروندان بوشهری به گفت و گو نشستیم که بخشی از خاطرات سال ۶۸ یادآوری می کنیم.

از دوروز قبل از رحلت امام خمینی(ره) فضای کشور تلخ و غم‌انگیز بود

تیمور یزدان شناس شهروند بوشهری در گفت و گو با سپاس، اظهار کرد: در تاریخ زندگی انسان ها بعضی از روزها فراموش نشدنی است. برخی روزها به همراه انسان ها حضور دارند تا زمانی که زنده است. یکی از روزهای تلخ و سختی که بر همه علاقه مندان انقلاب اسلامی گذشت روز ارتحال حضرت امام بود. روزی که امت اسلامی عزادار شد.

یزدان شناس افزود: در یکی دو شب قبل از ارتحال امام اعلام کردند که امام در بستر بیماری است و مردم دعا کنند و صدا و سیما این موضوع را اعلام می کرد، بنده در نیروی دریایی سپاه مسئول مرکز آموزش بودم، صبح آن روز که در مرکز آموزش حضور پیدا کردیم این خبر تلخ را شنیدم خبری که فضای کشور را در بهت و ماتم قرار داد. مجموعه پاسداران یک فضای عجییبی بود. انگار پدرشان را از دست داده بودند، امام پدر امت بود. آن روز خیلی فضای سنگینی حاکم بود.

وی اظهار کرد: علاوه بر آن، مباحث امنیتی خاص خود را نیز به دنبال داشت. باید پادگان ها حفظ می شدند و باید برای همه مسائل آماده می بودیم. در واقع آن روز روز سختی بود. بحث هایی شد که ما به تهران برای تشییع جنازه امام برویم یا نه، که این اتفاق نیافتاد و ما موفق شدیم برای شرکت در مراسم چهلم حضرت امام به تهران برویم.

یزدان شناس عنوان کرد: علی رغم اینکه چهل روز از ارتحال امام (ره) گذشته بود، غوغایی بود و جمعیتی میلیونی از سراسر کشور آمده بودند تا با مولا و مقتدای خودشان تجدید بیعت کنند. آن چیزی که دل دوستداران انقلاب را خوشحال کرد انتخاب شایسته مقام معظم رهبری (مدظله العالی) بود.

در هیچ کجای دنیا ندیده ام مردمی برای با این شکوه و عظمت رهبر جامعه خود را بدرقه دنیای ابدی کنند

حسین زنده بودی دیگر شهروند بوشهری در گفت و گو با سپاس بیان کرد: به یاد دارم زمانی که حضرت امام (ره) به ملکوت اعلی پیوستند و از طریق صدا و سیما این خبر پخش شد بنده بوشهر بودم و خدا می داند که انگار تمام هستی و تمام آنچه که دارم از دست دادم و در حالت شوک قرار گرفتم، مردم خودجوش آمدند وسط خیابان و همه با هم دنبال جایی بودند که پیدا شود تا با هم بنشینند و عزاداری کنند، جمعیتی که دنبال این بودند مراسمی را در شأن امام(ره) برگزار کنند، من آن زمان در سپاه بودم و حرکت کردیم به سمت مصلی، علی رغم اینکه خودجوش بود و هنوز مسئولیت ها مشخص نبود که چه کسی مراسم را بر عهده می گیرد، این اتفاق افتاد. امام جمعه وقت مراسم را بر عهده گرفتند و مردم خودشان قلباً راه افتادند و آن مراسم با عظمت و با شکوه در بوشهر برگزار شد.

زنده بودی عنوان کرد: در هیچ کجای تاریخ ندیدیم و نخوانده ایم وقتی رهبر یک کشور فوت می کند چنین مراسم عظیمی برای بدرقه وی به خانه ابدی گرفته شود، مردم آنچنان دلباخته امام بودند که همه با شور و هیجان انقلابی حضور پیدا کردند و برای من یادآور و تداعی کننده روز های پیروزی انقلاب اسلامی بود.

رحلت امام خمینی(ره) صحنه های عجیب و گسترده ای داشت

حاجی زاده عنوان کرد: انقلاب اسلامی در هیچ کجای جهان بدون نام امام خمینی(ره) شناخته نخواهد بود.

وی افزود: مقام معظم رهبری (مدظله العالی)، به یاد دارم سال ۱۳۶۸ تهران در تشییع حضرت امام(ره) شرکت کردم. ساعت ۴ صبح در بهشت زهرا بودیم، تجمع بسیار عظیمی بود، زن و مرد، کوچک و بزرگ، فقیر و غنی از تمام قشرها و گروه‌ها حضور داشتند و مشغول عزاداری بودند. در طول مسیر وانت هایی را می دیدم که با پرچم های مشکی مردم را سوار کرده بودند تا به محل تشییع برسند.

حاجی زاده گفت: هیچ کس را نمی دیدی که اشک از چشمش سرازیر نباشد، با دیدن این صحنه ایمان ما به حضرت امام بیشتر از قبل شد. اشخاصی را در آن روز دیدم که اگر در روز عادی و در خیابان می دیدیم به نظرم می آمد که به هیچ دینی پایبند نباشند ولی همین افراد برای تشییع حضرت امام سنگ تمام گذاشتند. امام (ره) بر قلوب مردم کاری کرده بود که از دورترین روستاهای کشور با لباس های مشکی حضور داشتند و بر سر و صورت خود می زدند.

در جبهه برای سلامتی امام خمینی(ع) دعا می کردیم

حسین کارگر رزمنده دفاع مقدس، افزود: در خرداد ماه سال ۶۸ که به همراه رزمندگان همچنان در جبهه حضور داشتیم، خبر مریضی امام و بدحالی ایشان از طریق صدا و سیما منتشر شده بود و از مردم خواسته شده بودند برای سلامتی امام دعا کنند، شب قبل از ارتحال رزمندگان هم در نمازخانه پادگان و هم در خطوط دفاعی دعای توسلی ویژه و مخصوص برگزار کردند.

وی تصریح کرد: این دعا و توسل برای امام همراه با گریه و التماس بود. رزمندگان از اهل بیت می خواستند که خداوند به امام سلامتی بدهد، همه انتظار سلامتی امام را داشتند در حالی که صبح اعلام کردند که امام رحلت نموده است. از طریق بیسیم به خطوط دفاعی و به پادگان ها از طریق پیک این واقعه اعلام شد. این اتفاق باعث عزا و ماتم و حزنی مثل واقعه عاشورا در بین رزمندگان شد و رزمندگان مشغول عزاداری و گریه و نوحه خوانی شدند.

کارگر خاطرنشان کرد: هیچ وقت این خاطره از یادم نمی رود که رزمندگان می گفتند ما پدری بزرگ و امامی عظیم را از دست دادیم. گریه امان نمی داد که حتی بتوانند صحبت کنند. ما باید قدردان امام راحل باشیم و به وصیت امام عمل کنیم تا راه امام همچنان ادامه پیدا کند.

 

#خمینیزندهاست
#امام_خامنه‌ای

انتهای پیام//


هیچ کامنتی برای نمایش وجود ندارد !