۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » آخرین اخبار استان » وبلاگ نوشت
  • شناسه : 271149
  • ۱۲ شهریور ۱۳۹۸ - ۹:۱۴
قلب رئیسعلی هنوز در سینه ما می تپد
قلب رئیسعلی هنوز در سینه ما می تپد

قلب رئیسعلی هنوز در سینه ما می تپد

رئیسعلی وجدان بیدار زمان خود بود که خان های با غیرت عصر خویش را زیر علم اسلام جمع کرد و فرمانبردار عالمان زمان خود شد. به حکم جهاد آن ها سر اطاعت فرود آورد و با تفنگچی های خود راه را بر دشمن سد کرد.

به گزارش سپاس؛ چشم ها را می بندیم، بوشهر سال های پایانی قرن ۱۳ هجری شمسی استعمار پیر عزم خود را جزم کرده است تا بوشهر را تسخیر و مسیر پیروزی خود را در جنگ دوم جهانی هموار کند. کینه تنگسیرها از چند سال قبل در دل انگلیسی ها مانده بود. آخر صرب شست خود را جانانه ای توسط تنگسیرها دریافت کرده بودند و نمی توانند این خاطره را از ذهن خود پاک کنند، حال آن که آمده بودند تا جبران روزهای رفته را کنند.

اما باز هم غیرت دینی رئیسعلی و دیگر دلاوران به جوش آمد تا نگذارد خاک وطن پامال چکمه های آلوده استعمار پیر شود. غیرت وقتی که باشد، دشمن دشمن است! باید از وطن بیرون شود و چه زیبا نوشت رئیسعلی به آیت الله برازجانی «درجه بهشت پیدا کردن و شربت شهادت را داوطلبانه خواستن باید همتی عالی و عزمی راسخ داشت.»

او همتی عالی داشت و عزمی راسخ زیرا به قول خودش که می گفت: «خیال کردم که بنی هاشم در مدینه بسیار باقی ماند جز سید الشهدا که به تنهایی در صحرای کربلا با لب تشنه شهیدش کردند و در کوفه حبیب بن مظاهر به تنهایی به یاری آن امام مظلوم حرکت کرد»

او ایستاد زیرا یزیدیان را در چهره انگلیسی ها مشاهده کرد. وی می دانست وسعت کربلا به اندازه زمین و تاریخ عاشورا به اندازه تمام اعصار است. او پیام عالمان زمان خود را پیام حسین بن علی مفروش دانست و خواست که چون حبیب در رکاب حسین شربت شهادت بنوشد.

رئیسعلی نمی خواست با وعده های دشمن خام شود و پای میز مذاکره بی نتیجه بنشیند، آخر برای حفظ وطن مذاکره معنا ندارد و با صراحت پاسخ دشمن را داد: «چگونه بی طرفی اختیار کنم در حالی که استقلال ایران در معرض خطر جدی قرار گرفته است؟»

او نمی توانست سر تسلیم فرود آورد و پاسخ دشمن را که آنها را تهدید به تخریب خانه هایشان کرده بود این گونه داد:

«خانه ما کوه است و انهدام و تخریب آنها خارج از حیطه قدرت و امکان امپراطوری بریتانیای کبیر است. در صورتی که آن دولت اقدام به جنگ نماید تا آخرین حد امکان مقاومت خواهم کرد.»

رئیسعلی وجدان بیدار زمان خود بود که خان های با غیرت عصر خویش را زیر علم اسلام جمع کرد و فرمانبردار عالمان زمان خود شد. به حکم جهاد آن ها سر اطاعت فرود آورد و با تفنگچی های خود راه را بر دشمن سد کرد.

رئیس علی نه سودای پست و مقام و شهرت داشت نه آرزوی جدایی خاک وطن، او خالص خالص عاشق اسلام و ایران بود و این شیر ژیان را در بند انگلیس نمی خواست. او ایستاد تا تمام ایران آن روز که به ناجوانمردی از پشت او را هدف گلوله قرار دادند همه ایرانیان و جوانمردان به احترام بایستند و نماز برای او بجای آورند.

همین است که نام او نماد استعمارستیزی شده است و انگلیسی ها هنوز هم از شنیدن نام غیورمرد بوشهر لرزه بر اندام هایشان می افتد. چه زیباست که رسم رئیس علی به تمام فرزندان انقلاب انتقال یابد تا روح مقاومت و استکبارستیزی بیش از گذشته در رگ های فرزندان ما جریان یابد نه اینکه نفوذ دشمن روح مسامحه و غرب گرایی را در جامعه گسترش دهد.

مهراب کیانی

انتهای پیام//

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*